ВЕРШЫ

БЕЛЫ ЗВОН (зімовая мярэжа) Зіміць зямля. Тут час, як сон, свіціцца. Мінуласць і наступнасць – эраўзлёт. Так хочацца да Бога прытуліцца. Але пралёг да Неба галалёд. Баліць бальшак. Тут спее ўздым пад снегам. Тут горка пахне Воляю здавён. Прыб’юся птушкай ціхае суцехі – І разгайдаю схаладзелы звон. Стаіўся сум. Застылая завея… Вячыста Воля расхінае век. Чуйнуе ў сэрцы звонавым Надзея. І ў зорцы. І ў дарозе. І ў траве.

* * * За домам снег кулямі з вязаў падаў, імжа ільдзяна шкрэблася ў вакно. А недзе срэбразвонныя Каляды кружыліся... Далёка і даўно. Сляпая доля ўсхліпвала адчайна, нібыта ў цемрадзь падала кулём. Каго мой лес удома прывячае, узмахваючы ўбеленым галлём? Адсюль, з маёй далёкасці сірочай, ні роду, ні народу не чутно. Так б’ецца ў ноч адплаканая роспач — сцінае стогн каляднае вакно. Скавыча сум па-воўчы адзінотна на месяц, што плыве ў пушчанскі Край у снегавыя ўхутацца палотны, замест мяне ўшчадрыцца ў зімаграй. 18.01.2016, Украіна

* * * «У родным краі ёсьць крыніца жывой вады». М. Багдановіч Твой шлях ад Менску да Гародні — сувой-спакой. У снезе сонным і халодным — вагонь вякоў. Твой шлях ні блізкі, ні далёкі — узмах крыла. Якою прывіднай і крохкай зіма была. Твой шлях ад снежня — да бязмежжа, ад Краю ў рай. У сцюжы спала незалежнасць, Літвы пара. Твой шлях пад зоркаю Венерай — кахання спеў, пад болем, страхам і бязвер’ем уздым саспеў. Твой шлях да помнае крыніцы жывой вады. Тут прыпыняюцца маліцца сны-халады. Твой шлях дамоў, да Веранікі — сцямнеўся сад. А ў шатах восені паніклай трымціць краса. Твой шлях ад Менску да Пагоні, з прадоння ўвыш. Ад вастрабрамскага бяссоння да зор ляціш… 09.12.2001

Адраджэнне Па-за ціхай завеяй, за мінуласцю дзён век сумежвае веі, шлях мярэжна відзён. Па-за белай заслонай, за спамінам былым пахаваны палоны, пацішэлі грамы. То ўзляціць завіруха, то нямотна ўпадзе… Кінеш покліч — ні зруху не чутно анідзе. Адгалосак мяцеліц долі не развіне. Сны да волі ляцелі. Яве як развіднець? За саслеплай завеяй — невідушчыя дні. Можа, свет прасвятлее… Як сабе не зманіць? 27.02.2004