ПЕСНЯ АБ НАЙСВЯЦЕЙШАЙ
ПАННЕ МАРЫІ ВАСТРАБРАМСКАЙ

Святая Панна Марыя! Ззяеш У Вострай Браме Ты яснай зоркай, Карону з промняў іскрыстых маеш І цешыш люд свой у долі горкай. Нам лечыш раны душы, прычыны Ўсіх нашых скрухаў адводзіш дзейна, Аздоба ўсіх алтароў Айчыны І тых, хто кліча Цябе, надзея. Ідзе вандроўнік ці гурт стракаты І раптам бачыць, застыўшы ў руху, Нібыта цудам алтар узняты І люд, што кленчыць прад ім на бруку. Шчаслівай можна назваць сталіцу, Што варту мае, — з Нябёс Дзявіцу. Шчаслівы й той, хто Яе вітае Малітвай шчырай. Ён ласку мае І пад Яе абарону мкнецца, Заўсёды прагне Яе апекі, І наша вера струменем льецца, Благаслаўляе святлом навекі! Прад Ёй – Літвы Апякункай любай – Люд верны кленчыць, малітвы ўзносіць, Яна ж ратуе яго ад згубы, Па веры цуды яму прыносіць. Маліся, Маці, за нас Ты ў Небе У нашай цяжкай зямной патрэбе! Пад абарону Тваю ўцякаем, Ва ўціску нашым Цябе ўпрашаем — Не асірочвай нам Вострай Брамы, І край наш родны, і нас таксама! Ты каля Сына сядзіш на троне У Небе вечным, у зор кароне. Абраз Твой цудны для нас ратунак – Ён Божай ласкі святы дарунак, Ён абарона ва ўсіх цярпеннях, Дае відушчасць сляпому зроку, Дае ўспамогу, дае натхненне І асвятляе нам шлях у змроку. Вартуй нам Вільню! Сірот не кідай Сярод злой буры, што твар свой шчэрыць. Дала ж Ты прыклад змагання з крыўдай, Дык паўтары гэты цуд яшчэ раз!

Гл. таксама:
Ірына БАГДАНОВІЧ :: НЯБЕСНАЯ АПЯКУНКА З ВІЛЬНІ ::