КС. АДАМ СТАНКЕВІЧ

ў буру і пагоду родны сцяг і крыж трымаў. беларускага народу праўду засяваў. Каб цвілі тут яблынькі ў садзе, Нехта выбіў на помніку правільны верш. Спачывае ў магіле самотная маці, Ксёндз Адам недзе ёсць паміж кніг і папер. З Божай волі ён крыж вольны нёс, Узнімаў Беларусь да высокіх нябёс. Прапаведаваў веру нават бальшавікам, А гэта страшней, чым ваўкам. Ксёндз не можа хавацца ад страху ў кусты. Каб сяброў ратаваць, пасылае лісты. І чакаць ён да зручнага часу не мог, На ратунак Касцёла прыслаў яго Бог. Прысудзілі, што ён быў японскі шпіён. У сібірскім палоне не вытрываў ксёндз. Уцякае з палону ў бязмежжа аблок — Беларускі святы і прарок... Не шукайце магілу героя ў Тайшэце, Ён вяртаецца пешкі па зорках дамоў — З сэрцам, прабітым па смерці, З пакалечанай святой галавой...

Гл. таксама:
Ірына БАГДАНОВІЧ :: КСЁНДЗ АДАМ СТАНКЕВІЧ — ЗНАНЫ І НЯЗНАНЫ ::
ЛІСТЫ ДА КС. АДАМА СТАНКЕВІЧА ::